Maart 2026
Voor het internationale online filmtijdschrift Sabzian schreef ik een Prisma: een tekst van 2000 tekens over één moment in een film. Ik koos een moment aan het begin van de film Petite Maman van Céline Sciamma:
Petite maman verovert mijn hart op 4:56 als Nelly, een
achtjarig meisje, op de achterbank van haar moeders auto een zak chips
opent, een chipje in haar mond steekt en het met snelle hapjes naar
binnen knaagt. De beweging komt als een verrassing – een plotselinge
versnelling van de handeling die tot dat moment een zekere traagheid
had. Oma is overleden, Nelly neemt afscheid van de oudjes in het
verzorgingshuis, een voor een, elk in hun eigen kamer. Au revoir. Au
revoir. Au revoir.
Moeder zit bedrukt achter het stuur, ze rijden weg
in stilte. En dan die bevrijdende zak chips, die overweldigend kraakt
en Nelly’s snelle tandjes rats rats rats rats. Mijn hart springt op.
Lees verder zonder betaalmuur:
https://www.sabzian.be/text/prisma-61